Treść herbu związana jest ze zjawiskiem, jak niesie legenda, które miało miejsce w drugim dniu Bożego Narodzenia roku 1668, nad wioską Góra – poprzedniczką obecnej Góry Kalwarii.

Dnia tego, wczesnym porankiem, ludność okoliczna zaobserwowała na nieboskłonie wschodzące słońce, które „stanęło” u podnóża krzyża tam też widocznego.

Zachodzący, jeszcze widoczny, księżyc znalazł się najpierw na przecięciu ramion krzyża – przybierając formę serca, a następnie przesunął się ponad krzyż.

Najbardziej zadziwił oglądających fakt, iż mimo tak wczesnej pory dnia, działo się to na zachodniej stronie nieba.

Od tego momentu miejscowość nazywano Nową Jerozolimą, a w oparciu o Apokalipsę św.Jana tłumaczono jako miejsce wybrane przez samego Boga.

          Herb nadał król Michał Korybut Wiśniowiecki w 1670r., a jego projektodawcą był biskup Stefan Wierzbowski - ówczesny właściciel wsi Góra i dziedzic folwarku.

	Księżyc i Słońce – ciała niebieskie będące świadkami wizji na niebie, nad wsią Góra. Symbole dnia i nocy wskazujące na krzyż, który ma być widoczny, uznawany i czczony w Nowej Jerozolimie o każdej porze.
	Krzyż – znak Zbawienia dokonanego przez mękę i śmierć na Krzyżu, oraz Zmartwywstanie Jezusa Chrystusa Tajemnica zbawienia miała być treścią rozważań obchodów kalwaryjskich w Nowej Jerozolimie.
	Serce – uosobienie Jezusa Chrystusa – Zbawiciela, symbol miłości zbawczej i ofiarnej – serce przedstawione z wbitymi czterema gwoździami.
	Ziemia – (pagórki i wzniesienia) to znak Góry, wzniesienia zwanego Kalwarią, gdzie stał kościół św. Krzyża. To również symbol Ziemi Czerskiej i Ziemi Mazowieckiej – całego regionu województwa mazowieckiego